به سوی طبیعت وحشی
آه ای آزادی
چه زمان از راه خواهی رسید؟
میدانم من نیز
چونان بسیاری رفیقان
رسیدنت را نخواهم دید
اما تو روزی از راه میرسی
چه بسا آن زمان
بر خاکِ گورِ خویش
بهاران که میرسد
در قامتِ لاله ای
نظاره گرِ تو باشم
نظاره گرِ کودکان
زنان و مردانِ آزاد باشم
آه ای آزادی
در راهِ تو جان فدا کردن
من را آرزوست
برچسب:
نویسنده: نیکی رحمانی